Ćwicz zaimki na głos: ono/jego, onu/jenu, oni/ich w zdaniach
Wpisz imię, wybierz zestaw, przeczytaj zdania na głos. Wypowiadanie form daje więcej niż czytanie o nich.
Znajomość czyichś zaimków i wypowiadanie ich bez zająknięcia to dwie różne rzeczy. Zająknięcie pojawia się w ustach, w połowie zdania, kiedy stary nawyk jest szybszy. Po polsku dotyczy nie tylko zaimka, ale też końcówki: zrobił czy zrobiło, zmęczona czy zmęczonu. Sposób jest ten sam co przy każdym nowym słowie: mówić je w zwykłych zdaniach, aż przestanie się zacinać.
Ta strona daje ci trzydzieści takich zdań. Są celowo nudne: chleb, parasole, pociągi, urodziny. O to właśnie chodzi, bo zaimki i końcówki pojawiają się głównie w takich rozmowach.
Przydaje się, kiedy uczysz się nowych form bliskiej osoby, kiedy oswajasz zestaw, którego jeszcze nigdy nie mówisz na głos, albo kiedy chcesz w spokoju wypróbować zestaw dla siebie, zanim powiesz o nim komukolwiek.
Przeczytaj na głos
- Nika spóźniają się, więc napisali, żeby zaczynać bez nich.
- Dziś wieczorem to oni przynoszą chleb.
- Od rana mam u siebie ich ładowarkę.
- Niebieski parasol przy drzwiach należy do nich.
- Zeszłej zimy Nika sami nauczyli się piec chleb.
- Warto zapytać, co Nika o tym myślą. Oni też tam byli.
- Nikt, kogo znam, nie orientuje się w terenie tak dobrze jak oni.
- Napiszę do nich, kiedy pociąg dojedzie.
- Nika znowu zostawili szalik w autobusie.
- W każdą niedzielę rano Nika rozwiązują krzyżówkę, a ja im pomagam.
- Możesz zająć dla nich miejsce?
- Oni nigdy nie zapominają o niczyich urodzinach.
- Ta playlista jest ich, nie moja.
- Od wiosny oni uczą się grać na gitarze.
- Zapytam ich, jak minął ich tydzień.
- Nie ma ich dziś w pracy, więc zadzwonię jutro.
- Nika są zmęczeni, więc odprowadzimy ich do domu.
- Pomysł, żeby podzielić rachunek, wyszedł od nich.
- Nika sami naprawili półkę.
- Oni nie są jeszcze pewni, ale dadzą nam znać.
- Czekamy na nich w kawiarni przy rynku.
- O szóstej spotykamy się z nimi na dworcu.
- Nika tak chichotali, że nie dokończyli opowieści.
- Ich zielony rower stoi przed domem.
- Złóż im ode mnie życzenia urodzinowe.
- W domu to głównie oni gotują.
- Nika przeczytali już tę książkę, więc zapytaj ich o zakończenie.
- Robię listę gości i oczywiście pamiętam o nich.
- Udało się tylko dzięki nim.
- Nika mogą być z siebie dumni i mam nadzieję, że są.
Wpisz imię. Każde się nada, także takie, które dopiero przymierzasz. Potem wybierz zestaw: ono/jego, oni/ich, onu/jenu, ona/jej albo on/jego. Zdania wypełniają się od razu, razem z końcówkami czasowników i przymiotników, więc przy ono/jego pojawia się zrobiło i zmęczone, przy onu/jenu zrobiłu i zmęczonu, a przy oni/ich zrobili i zmęczeni.
Zestaw oni/ich dotyczy jednej osoby, ale czasowniki i przymiotniki są w liczbie mnogiej: Nika są zmęczeni, Nika napisali. Na początku brzmi to nietypowo i właśnie dlatego warto to przećwiczyć.
Imię zostaje w formie, w której je wpiszesz, dlatego w zdaniach stoi tylko tam, gdzie nie trzeba go odmieniać. Z tego samego powodu nie ma tu zestawu z samym imieniem: po polsku imię się odmienia, a czasownik w czasie przeszłym i tak ma rodzaj, więc samo imię nie załatwia sprawy. Osoby, które unikają form nacechowanych płcią, przebudowują całe zdania, a tego nie da się wypełnić automatycznie.
Czytaj na głos, nie w myślach. Oczy przyjmą prawie wszystko; to w ustach stara forma wślizguje się z powrotem. Jeśli jakieś zdanie cię zatrzyma, przeczytaj je jeszcze raz, idź dalej i wróć do niego później.
Jeśli ktoś używa dwóch zestawów, na przykład ona/jej i ono/jego, ćwicz każdy po kolei. Angielskie zestawy, takie jak they/them czy xe/xem, mają osobne strony z formami i przykładowymi zdaniami po angielsku; tutaj ćwiczysz formy polskie.
Na koniec spróbuj jeszcze jednego: przeczytaj zdanie celowo ze złą formą, zatrzymaj się, powiedz właściwą i dokończ zdanie. Na tym polega cała naprawa, a ćwiczenie jej sprawia, że staje się automatyczna. Hasło o misgenderowaniu wyjaśnia, dlaczego krótka poprawka jest lepsza niż przeprosiny.
To strona do ćwiczeń, a nie formularz. Nic tu się nie wysyła.