Ekspresja płciowa
Sposób, w jaki prezentuje się swoją płeć na zewnątrz. To nie to samo, czym ta płeć jest.
Ekspresja płciowa to część zewnętrzna: ubranie, włosy, głos, postawa, imię, sposób zajmowania pomieszczenia. To, co inni faktycznie widzą, i to, z czego korzystają, by odgadnąć — zwykle błędnie — tożsamość płciową.
Oddzielenie ekspresji od tożsamości jest całym sensem tego pojęcia. Mężczyzna w sukience jest mężczyzną w sukience. Kobieta z krótkimi włosami i bez makijażu jest kobietą. Ekspresja nie jest dowodem niczego poza samą sobą.
To także ta część, którą negocjuje się ze światem zewnętrznym, a nie odczuwa. Większość osób dostosowuje swoją ekspresję do pomieszczenia: w pracy, w domu, wieczorem na źle oświetlonej ulicy. Dla osób trans te dostosowania mają konsekwencje, które czynią to słowo mniej abstrakcyjnym, niż brzmi.
Zwykle omawia się ją obok trzech innych pojęć: tożsamości płciowej (kim się jest), płci przypisanej przy urodzeniu (co ktoś zapisał) i orientacji (do kogo czuje się pociąg). Wszystkie cztery są niezależne.