Transmizoginia
Szczególna wrogość wymierzona w kobiety trans, gdzie transfobia i mizoginia się wzmacniają.
Transmizoginia to szczególna wrogość wymierzona w kobiety trans i osoby transkobiece, w której transfobia i mizoginia nie sumują się, lecz wzajemnie wzmacniają. Termin ukuła Julia Serano w książce Whipping Girl w 2007 roku.
Jej cechą wyróżniającą jest to, że sama kobiecość traktowana jest jako przewinienie. Kobieta trans jest karana za bycie trans i karana ponownie za to, że rzekomo «wybrała» pójście w stronę bycia kobietą, odczytywane jako degradacja, której nikt nie dokonałby szczerze.
Widać to w konkretnych miejscach: w tym, kogo nazywa się drapieżnikiem, które toalety stają się tematem prasowym, które osoby trans pojawiają się w relacjach, oraz w założeniu, że prezencja kobiety trans jest przedstawieniem odgrywanym dla mężczyzn.
Nazwanie tego osobno nie jest twierdzeniem, że kobiety trans mają gorzej niż ktokolwiek inny. To twierdzenie, że mechanizm jest inny, a jedno słowo obejmujące całą transfobię tak samo właśnie ten mechanizm gubi.